Σε αυτό το επεισόδιο

Η Ελίζα Δήμου δουλεύει εννιά–πέντε ως οικονομική αναλύτρια και προπονείται σχεδόν κάθε μέρα. Κολύμπησε αγωνιστικά ύπτιο από μικρή μέχρι το γυμνάσιο· μετά ήρθε το τρέξιμο και, αργότερα, το τρίαθλο.

Η συζήτηση εστιάζει στις εμπειρίες της από Σπέτσες, L’Étape, TRIMAN με δανεικό τριαθλητικό, τροφοδοσία που σπάει το τρέξιμο, και αλλαγή προπονητικού μοντέλου.

Αναλυτικά shownotes

Ύπτιο, στίβος, εννιά–πέντε

Από πέντε–έξι χρονών στην πισίνα, αγώνισμα μόνο το ύπτιο μέχρι την Α΄ γυμνασίου και τις Πανελλήνιες. Το ελεύθερο δεν της άρεσε τότε· τώρα νιώθει άνετα στο νερό χάρη σε εκείνα τα χρόνια. Στο τρέξιμο έφτασε σε χρόνους Πανελληνίου: λέει 18:50 στα 5 χλμ. με σπάικς στον Άγιο Κοσμά και δεκάρι γύρω στο 39–40, κάτω από 40.

Αγαπά το δρομικό σκέλος περισσότερο από το κολύμπι. Η δουλειά στο οικονομικό είναι κανονικό ωράριο· η προπόνηση μπαίνει γύρω της, συχνά με παρέα ή ομάδα στο νερό.

Αγώνες που την χαροποιούν

Για την Τουρκία (Age Group στην Κωνσταντινούπολη) λέει ότι ήταν έτοιμη αλλά όχι αγώνας-στόχος· τρομερή εμπειρία, καλό επίπεδο και από την Ελλάδα. Στις Σπέτσες πάει για τη διαδρομή και το κλίμα, όχι γιατί διάλεξε εκείνη τον αγώνα. Στο L’Étape Greece στην Αρχαία Ολυμπία (76 χλμ., όπως το λέει ο Γιώργος) τη χαροποιεί περισσότερο μια καλή ποδηλατική μέρα από μια δρομική, γιατί το ποδήλατο ήταν πιο πίσω.

Δεν απαριθμεί η ίδια κάθε διάκριση του προλόγου. Κρατά τις μέρες που τη χαροποιούν: Τουρκία ως εμπειρία, Σπέτσες, και το ποδήλατο στην Ολυμπία.

TRIMAN: καλό ποδήλατο, στομάχι στο τρέξιμο

Πρώτη φορά 70.3 με τριαθλητικό ποδήλατο, δανεικό, λίγες μέρες πάνω του. Κατέβηκε πιο γρήγορα απ’ ό,τι περίμενε, πέρασε την Αναστασία και ήταν δεύτερη μέχρι να σπάσει. Ξεκίνησε το τρέξιμο στο 4:10 χωρίς ρολόι. Μέχρι το 5ο–6ο χλμ. ήταν καλά· μετά gel, φούσκωμα, και από το 10ο στομάχι. Τερμάτισε τρέχοντας στο 5΄. Είχε τραυματισμό στο πόδι, λίγα long run, και αποφάσισε τον αγώνα έναν μήνα πριν.

Σε κάθε 70.3 λέει ότι μετά από τέσσερα gel το στομάχι αντιδρά. Δέχεται ότι έπρεπε να εκπαιδεύσει την τροφοδοσία. Sub-4:40 το διαβάζει ο Γιώργος. Έχει κάνει περίπου πέντε half, όχι έξι.

Κλείνει ένας κύκλος προπόνησης

Άλλαξε προπονητικό μοντέλο, με καλή σχέση με τον Παναγιώτη Θυμόπουλο και την ομάδα· στεναχωριέται που χάνει την καθημερινότητα. Θέλει να συγκεντρωθεί του χρόνου στη μεσαία. Βρήκε νέο προπονητή — «νομίζω πως ναι» — χωρίς όνομα. Επόμενα: Πανελλήνιο ολυμπιακής, ίσως Μαραθώνιος Αθήνας αντί για half φέτος. Απόσταση Ironman αργότερα, αφού πρώτα κάνει ένα καλό half και εξοικειωθεί με ποδήλατο χρονομέτρου.

Στους αγώνες χάνει συγκέντρωση και κάνει λάθη logistics: ζώνη, race belt, διαδρομή. Κάθε αγώνας της μαθαίνει κάτι.

Τι κρατάμε

  • Full-time δουλειά και καθημερινή προπόνηση βγαίνουν· το στομάχι στο 70.3 δεν βγαίνει χωρίς πρόβα.
  • Καλό ποδήλατο σε καινούργιο τριαθλητικό δεν σώζει τρέξιμο που άνοιξε στο 4:10 χωρίς πλάνο gels.
  • Η αλλαγή προπονητή μπορεί να είναι κλείσιμο κύκλου, όχι καβγάς.
  • Οι μικρές αποστάσεις και το ποδήλατο σε μη τριαθλητικό αγώνα μετράνε στην εξέλιξη όσο ένα πρωτάθλημα.